Milionowe grzywny za prostytucję w Rumunii – system karze, ale niczego nie rozwiązuje

Milionowe grzywny za prostytucję w Rumunii – nieściągalne długi w szarej strefie

Od lat w kilku rumuńskich miastach narastają grzywny nałożone z powodu prostytucji, jednak dla samorządów ich wyegzekwowanie jest w praktyce niemal niemożliwe. System karze, ale w praktyce ani pieniądze nie wpływają, ani nie powstaje realne rozwiązanie dla pracy erotycznej.

Dane mówią same za siebie: w Aradzie zebrało się około 3 milionów lejów, czyli równowartość ponad 500 000 EUR grzywien w przypadku mniej więcej trzydziestu osób.

Setki tysięcy zadłużenia, powtarzające się grzywny za prostytucję

Chodzi o skumulowane sankcje. Jedna z kobiet otrzymała mandat kilkaset razy, łącznie na kwotę 243 tysięcy lejów. Kolejne dwie pracownice seksualne uzbierały ponad 200 tysięcy lejów grzywien.

Tymczasem pojedyncze mandaty mieszczą się między 500 a 1500 lejów i najczęściej nakładana jest kwota minimalna. Zadłużenie nie wynika więc z jednej dużej kary, lecz z powtarzalnych, regularnych sankcji – podano w reportażu Maszol.

Według urzędów samorządowych największym problemem jest to, że większość osób dotkniętych karami nie ma oficjalnego zatrudnienia, nie posiada nieruchomości, samochodu ani innego majątku podlegającego zajęciu.

Wielu z nich nie jest miejscowych, lecz przybywa z innych miejscowości. W rezultacie postępowanie egzekucyjne jest niezwykle uciążliwe i często bezskuteczne.

Sądy często orzekają prace społeczne zamiast grzywny pieniężnej, ale z doświadczenia wynika, że i tego nie wykonuje się w każdym przypadku.

Praca erotyczna dla wielu oznacza konkretne źródło utrzymania, dlatego jej właściwe i przejrzyste uregulowanie byłoby ważne.

W Oradei sytuacja pracy erotycznej jest podobna

W Oradei mówi się o problemie na mniejszą skalę: w przypadku 15 osób skumulowało się około 305 tysięcy lejów grzywien.

Zdaniem szefa lokalnego wydziału gospodarczego policja ma świadomość, że grzywien za prostytucję i tak się nie płaci, dlatego w nakładaniu sankcji nie ma nadmiernej surowości.

Samorząd stara się unikać zniekształceń w sprawozdaniach finansowych, nie pozwalając na wieloletnie narastanie zadłużenia – w przypadku faktycznie nieściągalnych kwot stosuje postępowanie w sprawie niewypłacalności.

Drobeta Turnu Severin: kwota sześciomilionowa

Zgodnie z reportażem Antena 3 CNN w Drobeta Turnu Severin na przestrzeni lat uzbierało się ponad 6 milionów lejów łącznych grzywien.

Istnieje sankcja sięgająca jeszcze 1992 roku – mimo że w Rumunii prostytucję zdepenalizowano dopiero w 2014 roku. W przypadku jednej osoby skumulowana kwota grzywien osiągnęła już 1 milion lejów.

Ponieważ osoby te nie posiadają majątku podlegającego egzekucji, przymusowa egzekucja jest w praktyce niemożliwa.

Zamiast kar – regulacje?

Sytuacja jest szczególnie interesująca w świetle niedawnego projektu ustawy jednego z posłów Partii Narodowo-Liberalnej dotyczącego zalegalizowania prostytucji. Zgodnie z propozycją praca seksualna stałaby się działalnością opodatkowaną i uregulowaną.

Obecna praktyka ujawnia bowiem specyficzną sprzeczność: prostytucja jest zdekryminalizowana, ale w związku z towarzyszącymi jej wykroczeniami narastają milionowe grzywny, których ostatecznie nie da się wyegzekwować.

System karze, ale pieniądze nie wpływają – i problem również nie zostaje rozwiązany.

Praca erotyczna w szarej strefie

Przykład rumuński dobrze pokazuje, jakie mogą być konsekwencje, gdy regulacja prostytucji się nie udaje. Grzywny tylko się kumulują, papierologia w samorządach rośnie, a sytuacja pracownic seksualnych nie staje się przez to ani bardziej uregulowana, ani bezpieczniejsza.

W ten sposób ani handel ludźmi, ani wyzysk, ani problemy zdrowia publicznego nie otrzymują realnej odpowiedzi. Prawdziwe pytanie brzmi nie to, jak karać, lecz jak traktować istniejące zjawisko tak, by przynosiło mniej szkód i więcej działających rozwiązań.

Myśl końcowa od zespołu RED-LIFE

Historia nieściągalnych grzywien jasno pokazuje: sama kara nie stanowi rozwiązania. Jeśli jakaś działalność jest częścią rzeczywistości, to prędzej czy później trzeba zdecydować, czy będzie traktowana na zasadzie konsekwentnego zakazu, czy w ramach przejrzystych, działających regulacji.

Zdaniem RED-LIFE długofalowe, trwałe rozwiązanie nie leży w istniejących na papierze, ale w praktyce nigdy nieegzekwowanych milionowych grzywnach, lecz w jasnych ramach prawnych, realnej kontroli i świadomych decyzjach.

Ostatecznie pytanie nie brzmi, czy praca seksualna istnieje, lecz czy system potrafi reagować na nią w sposób odpowiedzialny i konsekwentny.